Koninklijk onderscheiden in Zoeterwoude

Toen Joke op 26 april naar het gemeentehuis van Zoeterwoude moest komen, had ze geen idee welke verrassing haar te wachten stond. Ze moest immers wel vaker op het gemeentehuis zijn om zaken te regelen voor een van de organisaties waar zij als vrijwilligster aan verbonden is. Dat er echter nu een Koninklijke onderscheiding voor haar ‘geregeld’ was, had zij niet zien aankomen.

Joke werd benoemd tot Lid in de orde van Oranje-Nassau onder andere voor het vrijwilligerswerk dat zij van 2000 tot 2018 deed voor de Wereldwinkel in Zoeterwoude, het organiseren van de Lentemarkt en haar werkzaamheden voor de PCI, de Parochiële Caritas Instelling.

“Vrijwilligerswerk zit mij in het bloed,” vertelt Joke, “Ik heb dat waarschijnlijk genetisch meegekregen van mijn moeder. Dat ik een onderscheiding ontving, vind ik natuurlijk prachtig, maar had voor mij niet gehoeven. Vrijwilligerswerk is voor mij zo vanzelfsprekend! Als je het zelf goed hebt, dan is het toch niet meer dan normaal dat je daarvan wat probeert mee te geven aan een ander? Ik wil gewoon iets goeds doen voor mijn medemens.”

Jeugdsoos en kindertheater

Het vrijwilligerswerk dat Joke doet, gaat veel verder terug dan het jaar 2000 toen zij bij de Wereldwinkel startte. “Op mijn 24e was ik groepsleider bij Het Spinneweb, naast mijn reguliere werk in de ouderenzorg. Er was in Zoeterwoude behoefte aan activiteiten voor jongeren, dus heb ik eind jaren 70 met anderen een jeugdsoos opgericht. Daarna volgde theater in het dorpshuis ‘Ons huis’ waarvoor ik subsidie regelde bij de gemeente. Het kindertheater dat daaruit voortkwam, bestaat nog steeds in de vorm van Stichting Wouw,” glundert Joke.

In 1990 richtte Joke de werkgroep Amnesty International op die schrijfavonden organiseerde o.a. naar autoriteiten voor vrijlating van gewetensgevangenen. Ze is daar in 2000 mee gestopt, maar ging van dit vrijwilligerswerk naadloos over naar de wereldwinkel in Zoeterwoude, waar zij 18 jaar heeft gewerkt. Na haar pensionering in 2018 vond Joke dat ze keuzes moest maken over wat ze nog wel wilde doen en wat niet meer.

Amnesty collecte

Want er is nog zoveel van haar vrijwilligerswerk onbenoemd gebleven: ze is al vele jaren wijkcontact van de katholieke kerk en begeleidt nog steeds een Nepalees gezin in Zoeterwoude met allerlei zaken die noodzakelijk zijn om goed in Nederland te kunnen leven. Tussendoor is ze ook nog taalcoach en is ook de afgelopen vier jaar wijkcoördinator van de Amnesty collecte in Zoeterwoude-Dorp geweest. Als er te weinig collectanten zijn, ‘loopt’ Joke gewoon zelf meerdere wijken. “En ik wil ieder jaar een hogere opbrengst! Zo ambitieus ben ik nog wel,” verklaart ze.

Joke glimlacht bescheiden als ze al haar werkzaamheden opsomt. “Om vrijwilligerswerk goed te kunnen doen, moet je dicht bij jezelf blijven, het komt vanuit je hart. Het geeft mij positieve energie en ik krijg er een blij gevoel van wanneer ik iets voor een ander kan betekenen. Ik kan iedereen aanraden om over vrijwilligerswerk na te denken. Zeker als je met pensioen gaat, vind ik het belangrijk dat je je niet zomaar overal instort. Neem de tijd voor reflectie en kies voor iets wat je leuk vindt. Vrijwilligerswerk is ook een prima manier voor alleenstaanden om uit een sociaal isolement te komen. Je geeft iets van jezelf, maar krijgt er altijd wat voor terug!”

Inschrijven nieuwsbrief!